Świadectwo
charakterystyki energetycznej budynku jest dokumentem ważnym
przez 10 lat, wystawionym przez osobę uprawnioną do sporządzania
świadectw charakterystyki energetycznej. Dokument ten określa
zapotrzebowanie energetyczne budynku lub lokalu niezbędne do
zaspokojenia potrzeb związanych z jego użytkowaniem (tj. zużycie
energii na potrzeby ogrzewania, przygotowania ciepłej wody,
wentylacji, klimatyzacji oraz oświetlenie pomieszczeń). Nowe
świadectwo należy sporządzić po wygaśnięciu jego ważności lub
w wyniku remontu budynku/lokalu mającego wpływ na jego
charakterystykę energetyczną (np. termomodernizacja budynku).
Umocowania prawne.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Ma ona na celu podejmowanie działań na
rzecz zmniejszenia zużycia energii w budynkach m.in. poprzez:
określenie wymagań minimalnego standardu energetycznego dla nowo
powstających budynków;
regularną kontrolę systemów budynków, m.in. klimatyzacji i
wentylacji;
wprowadzenie świadectw energetycznych budynków.
W związku z wprowadzeniem w życie Dyrektywy o
charakterystyce energetycznej budynków należało przyjąć w Polsce
pewne rozwiązania prawne. Są to:
- Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. − Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r.
poz. 1409, z 2014 r. poz. 40, 768, 822, 1133 i 1200 oraz z 2015 r.
poz. 151 i 200);
- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 lutego
2015 r. w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki
energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw
charakterystyki energetycznej (Dz. U. poz. 376);
Świadectwo energetyczne budynku zawiera
następujące informacje:
podstawowe dane dotyczące budynku oraz obliczeniowe zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną (EP), energię końcową (EK) oraz energię użytkową (EU) (na ogrzewanie, przygotowanie ciepłej wody, wentylację, klimatyzację, oświetlenie) wraz ze wskaźnikami porównawczymi;
klasę charakterystyki energetycznej w skali A+ do G (graficzna etykieta podobna do tych na lodówkach czy pralkach) – obowiązkowa od 29 maja 2026 r.:
- A+ – najwyższa klasa (budynki dodatnio energetyczne, wytwarzające więcej energii odnawialnej niż zużywają)
- A – budynki bezemisyjne (bardzo niskie EP, zero emisji CO₂ z eksploatacji)
- B–F – klasy pośrednie
- G – najgorsza klasa (najwyższe zużycie energii w skali krajowej)
- propozycje możliwych usprawnień mających na celu zmniejszenie zużycia energii i poprawę klasy energetycznej (przesunięcie w kierunku wyższej litery);
- charakterystykę techniczno-użytkową budynku;
- objaśnienia i informacje dodatkowe (w tym często dwa wskaźniki: EP i ED – energia dostarczona netto).
Korzyści z posiadania świadectwa
energetycznego:
- ułatwienie określenia przyszłego zużycia energii wraz z kosztami eksploatacji budynku/lokalu;
- czytelna ocena klasy energetycznej (A+ do G) – ułatwia porównanie budynków jak etykiet AGD (obowiązkowe w ogłoszeniach sprzedaży/najmu od 2026 r.);
- świadectwa powinny prowadzić do stałego zmniejszania zużycia energii związanej z użytkowaniem budynków;
- umożliwienie wykazania energooszczędności budynku → wyższa cena sprzedaży lub najmu adekwatna do klasy energetycznej (budynki klasy G będą trudniej sprzedawać/wynajmować);
- projektanci budynków powinni stosować rozwiązania technologiczne jak najbardziej racjonalizujące koszty użytkowania (obowiązek projektowania budynków zeroemisyjnych od 2030 r.);
- w świadectwie znajdują się propozycje dotyczące zmniejszenia zapotrzebowania na energię końcową i poprawy klasy energetycznej;
- nowe korzyści od 2026 r.: obowiązkowe podawanie klasy i numeru świadectwa w ogłoszeniach sprzedaży/najmu → większa transparentność rynku nieruchomości.
Data: 18.02.2026 r.